Bir sabah, güneşin ilk ışıkları, yemyeşil ormanın arasından süzüldüğünde, Elif ve Mert ormanın derinliklerinde bir yürüyüşe çıkmaya karar verdiler. İkisi de farklı bakış açılarına sahipti, ancak doğa onlara ortak bir dil sunuyordu. Yürürken, Mert birden elini uzatarak büyükçe bir ağacı işaret etti. “Bu ağacın odunlarından çok güzel bir şeyler yapılır,” dedi, gözlerinde bir çözüm arayışının ifadesiyle. Elif ise, “Evet, ama bazen en güzel şeyler, doğanın onlara verdiği huzurla da olur, değil mi?” diye yanıtladı. Bu basit konuşma, onları ağaç kaşıkların dünyasına doğru götürecekti, her biri farklı bir açıdan… Ağaç Kaşık: Doğanın Huzurunda Hayat Bulan El Emeği Ağaç kaşıklar, yıllardır insanların…
10 Yorum