Bilsem Hangi Sınıflarda Var? – Hayal Kırıklığı ve Umut Arasında
Bir sabah, Kayseri’nin o soğuk, gri havasında gözlerimi açtım. Dışarıda kar yağıyordu ama bu kez ne karın güzelliği, ne de ilkbaharın verdiği umut vardı içimde. Bütün gece gözlerimi kapatıp Bilsem’e kabul edilmek için girdiğim sınavı düşündüm. Hayal kırıklığı, derin bir boşluk gibi içimi sarmıştı. Bilsem hangi sınıflarda var? Bu soruyu kendime sordum defalarca. Belki biraz daha umutlu olmalıydım, ama sonuçları beklediğim gibi gelmedi. İstediğim yere yerleşemedim.
O gün günlüğümü alıp bir köşeye çekildim. Her zaman olduğu gibi, yazmak bana kendimi ifade etmenin en iyi yolunu sunuyordu. Ama bu sefer yazdıklarım, her zamankinden daha fazla duygusal bir yük taşıyordu. Sadece sınavın sonucu değil, hayatımın bu dönemeç noktasında aldığım dersler de vardı. Bunu anlatmalıyım.
Bir Hayalin Peşinden: Bilsem
Geçen yıl, Kayseri’deki en iyi okullardan birinin yanında bir Bilsem kampüsünün açılacağına dair söylentiler duydum. İçimde bir kıvılcım yanmaya başladı. Belki de bu, benim hayalini kurduğum yerdi. Bilsem… Bilsem hangi sınıflarda var? Hangi konularda eğitim veriliyordu? Hangi alanlarda gelişim sağlanıyordu? İşte bunlar, geceleri aklımı kurcalayan sorulardı. O günden sonra, her şey Bilsem’in etrafında döndü.
O kadar çok şey hayal ettim ki, her dersin sonunda kendimi bir adım daha ileriye gitmiş gibi hayal ediyordum. “Bu fırsatı kaçırmamam gerek!” diyordum kendi kendime. Ve tabii ki, sınav gününe kadar her şey mükemmeldi, ya da öyle olduğunu düşündüm.
Sınavı geçeceğimi çok inandım. Ne var ki, Bilsem’e kabul edilmek için gösterdiğim çaba, diğer bir sürü şey gibi beni şaşırtarak ters tepti. Beklediğim sonuç hiç gelmedi. O an içimdeki umut yerini büyük bir hayal kırıklığına bıraktı. Geceyi yatağımda geçirdim. Hiçbir şeyin ne kadar kötü gittiğini anlamadan sabahı ettim.
Bir Sabah: Umut ve Hayal Kırıklığı
Sabah uyandığımda, dışarıdaki karın sessizliği bir nebze huzur veriyordu. Ama sabahın ışıkları da içimdeki karanlık gibi bir şeyler anlatıyordu. Telefonuma gelen mesajla gözlerim bir kez daha aralandı. Sınavın sonuçları açıklanmıştı. Ellerim titreyerek ekrana baktım. Birçok düşünceyle savrulurken, sonuçları okumak, içimde bir boşluk oluşturdu. Sadece “Olmadı” dedim. Bilsem hangi sınıflarda var? Benim için artık o soru bir anlam taşımıyordu. Gerçekten neyi kaybetmiştim? Şu an hiçbir şeyi, hiçbir şeyi kaybetmemiş gibi hissediyordum.
Saatlerce düşündüm. Hayatımın bu noktasında neyi başarmak istiyordum? Gözlerimden yaşlar süzüldü ama hiçbir şekilde kendimi daha iyi hissetmedim. Her şeyin iyi gitmeyeceğini bilmek, bazen en ağır yük oluyordu. Bir tarafta ne kadar da çabalamıştım, bir tarafta bu kadar beklemek…
Ama, içimde bir şey vardı. Bir umut. “Hayat böyle değil, bu sadece bir yol ayrımı,” dedim kendime.
Şimdi Ne Olacak?
İçimde hala bitmeyen bir soru vardı. Bilsem hangi sınıflarda var? Bu soruyu sürekli sorarak, bu yolculuk için başka bir şansı hak edip etmediğimi sorguluyordum. Evet, belki bu defa olmadı, ama belki başka bir zaman… belki başka bir fırsatla yine başlayacağım.
Bir sabah, okuldan çıktım. Yolda yürürken, bir kız çocuğu parkta oynuyordu. Hızla koşuyor, gülüyor, her anı kucaklıyordu. O an gözlerim doldu, ama bir yandan da yüzümde bir gülümseme belirdi. Kız çocuğunun yüzündeki neşeye bakarken, içimde bir şeyler uyandı. Evet, her şey şu an istediğim gibi gitmeyebilir, ama hayat başka bir şansa da gebe. Belki de asıl önemli olan, her sabah yeniden kalkabilmek, yeniden denemek.
Hayatımın bu döneminde büyük bir hayal kırıklığına uğramışken, aslında her şeyin bir fırsat olduğuna inanmak zor. Ama bir şey var: Benim en sevdiğim şeylerden biri, sabahları yeni bir şeyin başlangıcı gibi hissetmektir. Belki de bu yazı, o başlangıcın habercisidir.
Bir Yeni Başlangıç: Umut İçindeki Şans
Bilsem’i düşünürken, aslında kendimi yeniden tanımaya başladım. Ne kadar büyük hayal kırıklığına uğramış olsam da, hayatın farklı alanlarında başarıyı bulabileceğimi fark ettim. Bu sınav, belki de bana sadece ne kadar güçlü olduğumu, ne kadar yılmaz olduğumu hatırlattı. Bir hayali gerçekleştirememek, başka bir yol bulma fırsatı yaratıyor. Belki de ben de yolumu bulacağım.
Bilsem hangi sınıflarda var? Sorusunun cevabını ben, bir gün gerçekten öğreneceğim. Belki o zaman başka bir şeyin peşinden koşarken, hayatta en çok neye değer verdiğimi anlayacağım.
Şimdi, umutsuzca değil, ama umutla bakıyorum geleceğe. Hayal kırıklığımdan derslerimi alıp, bu yolculuğa devam ediyorum. Çünkü her şeyin bir anlamı olduğu gibi, her kayıp da bir fırsat demektir.