Resmi Yazılarda Konu Yan Başlığı Nasıl Yazılır? – Kayseri’de Bir Genç Yetişkinin Hikâyesi
Hikâye, duyguların ve kelimelerin peşinden gitmek üzerine.
—
Bir Günün İçinde Kaybolan Bir Yan Başlık
Bugün hava Kayseri’nin dağlarına özgü bir melankoliyle kaplıydı. Yağmur yağmadığı halde, bulutlar tüm şehri sarmış gibi bir his vardı. Erken saatlerde kalktım, gözlerim daha uyandıkları an ağlamaya meyilliydi. İçimde bir huzursuzluk vardı, hem de nedensiz. Sonra, ofisteki dosyalar arasında kaybolan zamanları düşünmeye başladım. Bir şey yapmam gerekiyordu; duygularımı biraz dökmek istedim, ama nasıl? Yine kalemimle yazıya sarıldım. O yazının içinde kaybolacaktım, kaybolmak için hep hazırdım.
Resmi yazılarda konu yan başlığını nasıl yazacağıma dair bir düşünce vardı kafamda, ama bu düşünce bir tür sis gibiydi. Tam netleşemiyordu. Ben, Kayseri’nin içindeki o genç, duygusal, kolayca hayal kırıklığına uğrayan yetişkini olarak bir şeyi daha fark ettim: bir konu başlığı, ya da yan başlık, sadece kurallara uymak için değil, bir duyguyu taşımak için de yazılır. O yüzden bu yazının içinde, sadece konu yan başlıklarının nasıl yazılacağını değil, aynı zamanda ne hissettiğimi de anlatmak istedim.
—
Hedefe Ulaşırken Yaşadığım Hayal Kırıklığı
Konu başlıkları ve yan başlıklar… Başlangıçta her şey basit gibiydi. Biri bana bir yazıyı nasıl düzenleyeceğini, nasıl yazacağını öğrettiğinde, konu yan başlıklarının belirli bir formatı olması gerektiğini söylemişti. Ama sonra, o ilk heyecanla başladım ve fark ettim ki her şeyin bir kuralı olduğu gibi, her şeyin bir kalp atışı da varmış.
Bir yazının yapısı bana da çok anlamlı geliyordu. Konu başlığı tek başına bir lider gibi; o, yazının yönünü belirliyor. Ama yan başlıklar, o liderin yardımcılarıydı. Onlar, yazının kalbini atlatan damarlar gibi. Hangi başlıklar arasında bağlantılar kuracağım, hangileri o yazının ruhunu yansıtacak? Başladım yazmaya ama bir an bir boşluk hissettim.
O anı hatırlıyorum. Kayseri’nin o sert sabahında, birkaç satır yazdıktan sonra bilgisayarımı kapattım. Yan başlıkları nasıl yazacağım konusunda bir açıklık bulamadım. Ne eksikti? Yazılarımı, yazarken hissettiğim heyecanı yansıtan bir yapı kurmalıydım. O yazı, sadece bir şeyleri anlatmak için değil, bir şeyleri hissettirmek için olmalıydı.
—
Yumuşak Bir Geçişle Yeni Bir Umut
Birkaç saat sonra, Kayseri’nin o sakin havasında, içimden bir şeyler değişti. Yavaşça fark ettim ki, yan başlıkları yazarken önemli olan şey, aslında okuyucunun da hissetmesi. Bu nedenle yazıdaki yan başlıkları yerleştirirken, her bir başlığın altında bir his bırakmalıyım. Kafamda bulduğum o sıcak düşünceyi, kağıda dökmeden önce tam olarak hissedemedim. Ama şimdi daha netti: Konu başlığı bir köprüydü, yan başlıklar ise bu köprüyü anlamlandıran kelimelerdi.
Şimdi, resmi bir yazının içinde bir yan başlık nasıl yazılır sorusunun cevabı kafamda iyice netleşmişti. Her şeyin bir nedeni vardı; sadece formatları doğru kullanarak, başlıkları hem anlamlı hem de duygusal bir şekilde yazabilirdim. Yazının ruhunu yakalamak için, her başlık biraz daha fazla insana hitap etmeliydi. O zaman yazının gerçek gücü ortaya çıkıyordu.
—
Her Şeyin Bir Duygusu Vardır
Sonunda öğrendim: Bir yazı, duyguları dışarı çıkarmak için vardır. Yan başlıklar, yazının duygusal mimarisi olmalı. Her başlık, yazının içindeki bir duyguyu açığa çıkaran bir ışık gibi. Kayseri’de, yalnız bir sabahda öğrendiklerim, bana sadece yazı yazmanın değil, yazmanın gücünü de hatırlattı. Yan başlıkları yazarken, ne kadar doğru ve kesin olursam olayım, o başlıkların içinde bir anlam taşımadıkça gerçek bir yer edinmeleri imkânsız olurdu.
İşte, yazının başındaki o boşluk artık kapanmıştı. Şimdi, her yan başlık bir kalp atışı gibi olmalıydı. Her bir satırda, biraz daha netleşiyordum. Yazdıkça, her şey yerine oturuyordu. Ve son olarak, bir yazı, duygularınızı başkalarına aktarabileceğiniz en güzel araçtır.
—
Kayseri’nin Şehir Işığı Altında
Kayseri’nin ışıkları sabaha karşı bambaşka bir anlam taşır. O geceyi hatırlıyorum: Yazım bittiğinde, günün ilk ışıkları kaybolmuştu. Ofisteki eski masa lambamın altındaki yazımda, resmi yazılarda konu yan başlıklarını yazarken hissettiklerim vardı. Her kelime, her başlık bir parça kaybolmuş, ama bir o kadar da benimle kalmıştı. Hem başlıkların hem de duyguların nasıl bir bütün oluşturduğunu keşfetmiştim.
O sabah, kaybolan her başlığın, kaybolan her yan başlığın, bana hem bir hatırlatma olduğunu fark ettim: yazı, sadece kurallara uymak değil, içindeki duyguyu aktarmaktır.